main-logo
Blogs
Driedubbel onderwijsprogramma

De auteur is werkzaam bij de ISK van het Metzo College in Doetinchem.

Monique Mulder
26 - 02 - 2024

Gevangen in de kloof tussen Oekraïne en Nederland

Monique Mulder, werkzaam bij ISK Metzo College Doetinchem en columniste.

‘Ze begrijpt de lesstof niet. Ze vraagt geen hulp en praat altijd in het Engels.’ De mentor van een havo-groep trekt aan de bel als het gaat om een Oekraïense leerling die meeloopt. Haar zusje zit al op dezelfde school en lijkt haar draai te hebben gevonden, maar zij lijkt het niet naar haar zin te hebben.

 

Geen plek voor haar
Samen met de mentor bieden we aan langs te komen voor een gesprek. Het gaat om hetzelfde meisje dat vwo-advies kreeg, maar niet kon starten in een vwo-groep. Samen met haar ouders hebben we dit uitgebreid met haar besproken. Hoe het mogelijk is dat ze op de havo moest starten terwijl het advies altijd vwo is geweest? We legden toen uit dat we afhankelijk zijn van de grootte van de groepen en dat die pas kort voor het einde van het jaar bekend zijn. Daarom overviel het haar, ons en ook de school zelf dat er geen plek was. ‘Kan ik dan niet thuis op mijn eigen niveau werken?’ was haar vraag. Haar verdriet was zichtbaar en ouders overwogen zelfs even naar een ander land uit te wijken. Ook is de route naar de universiteit uitgetekend. Ze luisterde, verwerkte en nam een dapper besluit. Ze besloot toch op een lager niveau te starten.

Stelt geen vragen
In het gesprek op de school herinner ik de mentor aan haar twijfel. De manier waarop ze binnenkwam. Dat de leerstof voor haar gemakkelijk is. Ze vertelt dat ze alles heel goed begrijpt en dat het over onderwerpen gaat die ze twee jaar geleden in Oekraïne al heeft gehad. Waarom ze dan geen vragen stelt en in het Engels blijft praten, wil haar mentor weten. Ik leg uit dat het voor iemand die nieuw is op een school een hele stap is om te gaan praten in een taal die ze nog niet perfect beheerst. Dan is Engels toch net iets gemakkelijker. Dat de docenten dan het idee hebben dat zij geen Nederlands begrijpt of kan praten, raakt haar. ‘U heeft mij nog nooit iets gevraagd,’ zegt ze vertwijfeld. Aan de gezichten van de mentor en het meisje is te zien dat het onbegrip opeens verdwijnt. Enkele maanden later vertelt ze dat het beter gaat.

Polen en plan B
Een ander Oekraïens meisje komt bij de ISK op gesprek, omdat ze weinig aanwezig is in de havo-klas waar ze meeloopt. Ze wil terug naar de ISK. Haar moeder vertelt dat het plan is dat ze volgend jaar in Polen op het technische college start. Daarvoor doet ze nu toelatingsexamen en leert ze Pools. Dat ze daarnaast ook nog de havo-stof moet verwerken is even iets minder belangrijk. Haar toekomst ligt in een ander land. Waarom ze niet in Nederland gaat verder leren? ‘De kosten voor een studie hier zijn te hoog. We moeten bij de hbo door onze speciale status het volledige collegegeld betalen. Dat hebben we van andere Oekraïense ouders gehoord.’ Dat haar toekomst in Nederland niet op de ISK, maar op de havo ligt, begrijpt ze. Ook dat er altijd een plan B nodig is als ze in Polen niet wordt toegelaten. Moeder en dochter zitten volledig op één lijn en een probleem is deze zware belasting voor de jongere niet. Lessen volgen in drie scholen en dan ook nog de feedback krijgen dat je niet vaak genoeg aanwezig bent? Ze gaat haar best doen om dat te veranderen. Ze vindt het niet zwaar. Ook al is het voor haar beter dat ze haar zorgen af en toe even deelt.

Deel deze pagina